ελληνικά βότανα...

Τα βότανα και οι χρήσεις τους ήταν γνωστά από τους αρχαίους χρόνους.
Οι αρχαιότερες μαρτυρίες μέσω έργων τέχνης και διαφόρων μνημείων αποδεικνύουν τη χρήση τους από Σουμέριους και Ασσύριους.

Περισσότερα...
Όνομα:
Email:

λίγα λόγια για τη ρίγανη...το θυμάρι...το δενδρολίβανο...το φασκόμηλο

riganiΗ ρίγανη είναι από τα σπουδαιότερα αρωματικά φυτά. Έχει διαδραματίσει ένα σπουδαίο ρόλο στην καθημερινή μας ζωή, με το άρωμα της να είναι αναντικατάστατο. Στις Μεσογειακές χώρες ιδιαίτερα μα και στον υπόλοιπο κόσμο θεωρείται ένα από τα πιο σπουδαία αρτύματα. Η ρίγανη υπήρξε γνωστή από την αρχαιότητα. Τόσο σπουδαία την θεωρούσαν, ώστε το όνομα της (ορίγανον) που είναι σύνθετο και προέρχεται από τις λέξεις όρος (βουνό) και γάνος (λαμπρός) σημαίνει το φυτό που ομορφαίνει-λαμπραίνει το βουνό, ένα κόσμημα.



Origanum Vulgare ssp. Hirtum

Το γένος Origanum χαρακτηρίζεται από μεγάλη μορφολογική και χημική ποικιλότητα. Το είδος Origanum Vulgare έχει τη μεγαλύτερη εξάπλωση παγκοσμίως από όλα τα συγγενικά του είδη, ενώ και στην Ελλάδα είναι το πιο κοινό και διαδεδομένο από όλα τα άλλα.

Από όλα τα υποείδη της ρίγανης, το πιο ποιοτικό, ιδιαίτερο και αρωματικό είναι το Origanum Vulgare ssp.Hirtum. Το υποείδος αυτό είναι γνωστό παγκοσμίως με την εμπορική ονομασία Ελληνική Ρίγανη (Greek Oregano) και θεωρείται ως το καλύτερο στον κόσμο. Τα φυτικά της μέρη και τα αιθέρια έλαια της χρησιμοποιούνται ευρύτατα παγκοσμίως ως αρτύματα από τη βιομηχανία τροφίμων.

Ο πατέρας της ιατρικής Ιπποκράτης χρησιμοποιούσε τη ρίγανη για τη θεραπεία της γαστραλγίας και διαφόρων παθήσεων του αναπνευστικού όπως αναφέρεται από το Θεόφραστο στο βιβλίο του ¨Περί φυτών ιστορίαι¨ καθώς και από τον Διοσκουρίδη τον Αναζαρβέα στο περίφημο έργο του ¨Περί ύλης ιατρικής¨, ενώ ο Αντίγονος ο Καρύστιος αναφέρει πως οι Πελασγοί θεράπευαν τις πληγές τους βάζοντας ρίγανη επάνω σε αυτές.

Με μία πλειάδα μελετών έχει διαπιστωθεί ακόμα το μεγάλο πλήθος των ευεργετικών επιδράσεων της τόσο στους ανθρώπους όσο και στο υπόλοιπο οικοσύστημα. Ενδεικτικά θα αναφέρουμε την ισχυρή αντιβακτηριακή δράση που παρουσιάζει το αιθέριο έλαιο της κατά διαφόρων μικροοργανισμών, την ανασταλτική της δράση στην ανάπτυξη μυκήτων, την ισχυρή τοξική δράση εναντίων ιών και καρκινογόνων κυττάρων, την αντιοξειδωτική δραστηριότητα αλλά και την προστασία των μελισσών από παθογόνα. Ακόμα αναφέρεται ως φάρμακο για την τερηδόνα, τους κολικούς, την ψωρίαση και την ενδυνάμωση των μαλλιών, ενώ θεωρείται και τονωτικό, διεγερτικό, διουρητικό και καθαρτικό. Αξίζει να αναφερθεί η χρήση της ρίγανης στη βελτίωση των εδαφών παρέχοντας προστασία από τη διάβρωση.

 

 

Το θυμάρι είναι ένα αρωματικό, φαρμακευτικό και μελισσοτροφικό φυτό. Γνωστό και αυτό όπως και άλλα από την αρχαιότητα στις παραμεσόγειες χώρες, είναι ένα φυτό ιδιαίτερα μελιτογόνο του οποίου η παρουσία προσέδιδε και προσδίδει εξαιρετικά χαρακτηριστικά στο μέλι.
Το αιθέριο έλαιο του περιέχει κατά κύριο ποσοστό τη θυμόλη και είναι γνωστό για τις αντιβακτηριδιακές και αντιμυκητιακές του ιδιότητες. Σήμερα χρησιμοποιείται ευρέως σε στοματικά διαλύματα, σε οδοντόκρεμες και ως συστατικό αντιβηχικών.
Στη μαγειρική κατέχει μία ξεχωριστή θέση καθώς μπορεί να συμπεριληφθεί σε διάφορα και διαφορετικά είδη όπως κρέας, ψάρι, μαρινάδες σάλτσες κλπ. Ακόμα μπορεί να αρωματίσει ιδανικά λάδια και αλάτια.

 

Thymus Vulgaris L.

Στο γένος Thymus χρεώνονται σήμερα περί τα 120 είδη, από τα οποία το 1/6 περίπου βρίσκεται στην Ελλάδα ως αυτοφυή. Το πιο διαδεδομένο στην Ελλάδα είναι το Κεφαλωτό Θυμάρι (Thymus Capitatus) αλλά αυτό που γευόμαστε είναι το είδος Vulgaris (κοινό) κυρίως.

 

 

Δενδρολίβανο (Rosmarinus Officinalis L.)

Ένα αρωματικό φυτό με καταγωγή τη Μεσόγειο και γνωστές χρήσεις από την αρχαιότητα. Σπουδαίο τονωτικό ενώ σημαντική θεωρείται και η συμβολή του στη μελισσοτροφία. Πιστεύεται πως βοηθά τη μνήμα και για το λόγο αυτό, στους αρχαίους χρόνους οι μαθητές κατά τη διάρκεια εξετάσεων φορούσαν στα κεφάλια τους στεφάνια από δενδρολίβανο.

 

 

Ελελίσφακον..Φασκόμηλο (Salvia officinalis L.)

Διαβάζουμε από τον Πεδάνιο Διοσκουρίδη, τον σπουδαίο αυτό φαρμακογνώστη, στο αξεπέραστο έργο του Περί Ύλης Ιατρικής (Λόγος Τρίτος)..

Ελελίσφακον. Άλλοι το λεν «ελαφοβοσκό» και άλλοι «σφάγνο». Είναι θάμνος μακρουλός, πολύκλωνος, με κλαδιά τετράγωνα και υπόλευκα, με με φύλλα που μοιάζουν μηλιά και κυδωνιά, πιο μακρουλά και πιο μικρά και τραχιά, χωρίς να γίνονται αντιληπτά, όπως τα χνουδωτά ιμάτια, τα παχιά, τα υπόλευκα, τα έντονα ευωδιαστά και τα δυσώδη. Έχει καρπό στα άκρα των βλαστών σαν το άγριο «όρμινον». Φύεται σε τραχείς τόπους.

Το αφέψημα των φύλλων του και των κλαδιών του έχει δυνατότητα να βοηθεί την ούρηση, αν πίνεται,...και να βοηθεί τραύματα τρυγονιού. Μαυρίζει και τις τρίχες και είναι κατάλληλο για τραύματα, για ισχαιμίες και για καθάρσεις εντόνων ελκών. Το αφέψημα των φύλλων και των κλαδιών του μαζί με κρασί, αν χρησιμοποιείται για λούσιμο, σταματάει τους κνησμούς γύρω από τα γεννητικά όργανα.

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για καλύτερη φυλλομέτρηση. Με τη χρήση της ιστοσελίδας αποδέχεστε αυτόματα τη χρήση cookies σύμφωνα με την Κοινοτική Οδηγία